تبلیغات
سپتیـامـا - مطالب اردیبهشت 1389
سپتیـامـا
آینده را سـاختن به ز با آینده ساختن

 

بحث را با طرح ویژگی های گرایش فعال یا Proactive پی می گیریم:

-        سبک فراگیر مدیریت در ایالات متحده در حال حاضر

-        عدم علاقه به بازگشتن به وضعیت پیشین و عدم رضایت به زمان حال

-        اعتقاد به اینکه آینده از حال و گذشته بهتر خواهد بود

-        علاقه به شتاب بخشیدن به تغییر

-        علاقه به بهره گیری از فرصت های ناشی از تغییر

-        در جستجوی موج پیشاهنگ، رسیدن زودتر از بقیه و ایجاد حقی برای خود و گرفتن عوارض

-        معتقد به عامل تغییر بودن تکنولوژی و در نتیجه ابراز نظر مساعد نسبت به آن

-        اعتقاد به اینکه تکنولوژی قادر به حل همه مسائل جز تعداد انگشت شماری از آنها است

-        عدم رضایت به کار متوسط و تلاش برای رسیدن به نقطه بهینه یا حد ممکن

-        در جستجوی بهترین ها با توسل به همه ابزارهای علم و فناوری

-        شیفته روش های علمی مقداری مثل برنامه ریزی خطی، تحلیل ریسک، مطالعات کاهش هزینه

-        عدم بها دادن زیاد به تجربه

-        متکی بر آزمایش

-        سازمان به عنوان ارگانیزم

-        مدیریت به روش دیکتاتوری هدف ها- دموکراسی وسیله ها

-        معتقد به مدیریت بر مبنای هدف

-        دارای سازمان هایی غیر متمرکز و غیر رسمی

-        قائل شدن اهمیت بیشتر برای خلاقیت و نوآوری تا سازگاری

-        هدف: رشد، بزرگتر شدن، داشتن بزرگترین سهم بازار، تولید بیشتر از همه، شماره یک بودن

-        برنامه ریزی: پیش بینی آینده و آماده شدن برای آن

-        تلاش برای به حداقل رساندن تهدیدات و استفاده از فرصت های آینده

-        نگرانی بیشتر برای از دست دادن فرصت تا ارتکاب اشتباه

-        اعتقاد به هزینه کمتر اشتباهات ناشی از اقدام نسبت به عدم اقدام

-        اهمیت بیشتر پیش بینی نسبت به آمادگی در برنامه ریزی

-        صرف تلاش و کوشش بسیار برای بهبود و ارتقای دقت پیش بینی آینده

-        حمایت از توسعه و تدوین آینده شناسی

-        برنامه ریزی از بالا به پایین

-        قدم اول در برنامه ریزی: پیش­ بینی شرایط محیطی توسط کارکنان متخصص برنامه ریزی

-        قدم دوم در برنامه ریزی: تدوین بیانیه اهداف و استراتژی جامع توسط مدیران رده بالا

-        قدم سوم در برنامه ریزی: تعیین اهداف مناسب رده پایین و برنامه اجرایی توسط رده پایین

-        قدم های بعدی در برنام ­ریزی: تکرار قدم سوم در رد ­های پایین تر

-        مشغول به برنامه ریزی استراتژیک (انتخاب وسیله ها، اهداف کوتاه مدت و اهداف میان مدت. در اینجا ایده آل ها یا از پیش تعیین شده اند، یا توسط مقام بالا تحمیل شده اند یا به طور قراردادی پذیرفته شده اند یا آنچنان که اغلب مشاهده می شود اصلاً تدوین نشده اند: برنامه ریزی بلند مدت)




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه بیست و دوم اردیبهشتماه سال 1389 توسط سپتیاما

و اما بحث پیرامون برنامه ریزی با طرح ویژگی های گرایش غیرفعال یا Inactive به شرح زیر:

-        راضی به آنچه وجود دارد

-        عدم علاقه به بازگشت به وضعیت پیشین

-        عدم دلخوشی از تغییر و در نتیجه جلوگیری از تغییر

-        تلاش برای درآویختن به لنگری ثابت در هنگام گرفتار شدن در چنبر موج تغییر

-        اعتقاد به خوب بودن وضعیت موجود هرچند که شاید بهترین نباشد

-        بیشتر تغییرات یا موقتی اند یا غیرواقعی و امور آنها به تعادل باز خواهند گشت

-        خط مشی: عدم دخالت

-        دخالت دیگران حتی با نیت خوب؛ اوضاع را به هم می­ ریزد

-        حتی در مدیریت بحران، حداقل تلاش لازم برای بازگشتن به تعادل را به کار می برند

-        عدم تلاش برای شناسایی علل بحران یا از میان برداشتن آن، بلکه فقط کاهش تهدید ناشی از بحران

-        از میان بردن درد و رنج ناشی از درمان به جای کوشش برای درمان

-        هر مسأله را باید جداگانه و منفصل در نظر گرفت (استراتژی فرار از آشفتگی )

-        بسیار فعال (بر خلاف نامشان) تا از وقوع رویدادها جلوگیری شود

-        مردم علاقه­ مند به تغییر را باید به فعالیت هایی سرگرم کرد که هیچ دستاوردی نداشته باشد

-        بروکراسی و کاغذبازی از ابزارهای غیرقابل اجتناب

-        صرف نیروی زیاد برای جمع­ آوری اطلاعات

-        توجه به جریانات فعلی و خبرها

-        در اختیار داشتن آخرین اطلاعات دربارة چیزی که می­تواند تعداد بسیاری را مشغول نگاه دارد بدون آنکه لازم باشد به چیزی دست یابند

-        انتخاب مدیران بر اساس اطلاعاتشان از حوادث جاری؛ اهمیت بیشتر ارتباطات نسبت به شایستگی

-        کارآمدترین ابزار: کمیته (گروه های مطالعه، شوراها، گروه های کاری، هیأت ها و ...)

-        ارجاعات متعدد بین کمیته ها تا حدی که مسأله اصلی از موضوعیت بیفتد

-        تخصیص ناکافی منابع و مدیریت به موضوعاتی که به موقع ارائه شوند و نتوان آن ها را نادیده گرفت (تا نتیجه شکست قطعی باشد)

-        اهمیت بیشتر به آداب تا کارآیی (اختصاص وقت زیاد به سنت ها، رسوم، مقررات و رفتار پسندیده)

-        قائل شدن ارزش بیشتر به سازگاری تا آفرینندگی

-        ناسپاسی معادل با گناهی کبیره

-        مدیریت به روش دموکراسی هدف ها- دیکتاتوری وسیله ها

-        تصور خدمت به صاحبان منافع به ویژه سرمایه­ گذاران و مشتریان

-        تصور اینکه بهتر از ذینفعان می دانند که چگونه باید منافعشان را حفظ کرد

-        تضمین ادامه حیات خود از طریق حیاتی جلوه دادن خود در نظر مخدومین و خادمین

-        متکی به کمک های مالی دولت

-        مقاومت در برابر اندازه­ گیری عملکرد ایشان

-        کسب موفقیت، تنها در هنگامی که نیروهای محیط واقعاً در جهت مناسب آنها باشد

-        اغلب ممکن است نسبت به کسـانی که سعی می کنند به کاری دست بزنند، کار را خراب ­تر نمی کنند

-        عدم تجربه کردن اشتباهی فاجعه آمیز به دلیل اینکه با احتیاط عمل می­شود

-        تجربه مرگ به آرامی

-        مشغول به برنامه­ ریزی عملیاتی (انتخاب وسیله ها برای رسیدن به هدف های کوتاه مدت از پیش تعیین شده یا تحمیل شده از بالا یا بطور قراردادی پذیرفته شده ) علی­رغم نگرش منفی ایشان به برنامه ریزی






نوشته شده در تاریخ پنجشنبه نهم اردیبهشتماه سال 1389 توسط سپتیاما

        در ادامه بحث پیرامون برنامه ریزی به بحث پیرامون ویژگی های گرایش ارتجاعی یا Reactive می پردازیم:

-        عدم رضایت از شکل موجود پدیده­ ها و عدم رضایت از مسیری که این پدیده­ ها طی می­کنند؛

-        علاقه به شکل گذشتة پدیده ­ها؛

-        جلوگیری از تغییرات مناسب و میانجی؛

-        در حسرت گذشته؛

-        شنا بر خلاف موج برای بازگشت به گذشته؛

-        دشمنی با تکنولوژی زیرا دلیل عمده تغییر است؛

-        متدولوژی مشابه با رویکرد عصر ماشین، یافتن علل و سرکوب یا خاموش کردن آن تا مسأله نابود شود؛

-        (معمولاً) حمایت از هنرها و علوم انسانی؛

-        پرداختن به انسان­ها و ارزش ­ها؛

-        تمایل به تفکر کیفی تا تفکر کمّی؛

-        رجوع به سوابق برای یافتن پاسخ ­ها به جای آزمون­ های علمی؛

-        سنجش دانش، فهم و خرد با سن و سال ؛ تجربه بهترین آموزگار؛

-        سازماندهی به روش استبدادی پدرمآبانه؛

-        سازمان­ ها مشابه ماشین؛

-        مدیریت به روش دیکتاتوری هدف­ ها- دیکتاتوری وسیله­ ها؛

-        اداره سازمان از بالا به پایین و برنامه­ ریزی از پایین به بالا؛

-        آغاز برنامه­ ریزی توسط یک مدیر اجرایی؛

-        برخورد با مسأله­ ها به صورت جداگانه نه به صورت سیستمی (از دست رفتن ویژگی­ های ضروری کل و بسیاری از ویژگی­ های پراهمیت)؛

-        برنامه­ ریزی؛ حق انحصاری مدیریت؛

-        عدم دخالت دادن برنامه­ ریزان حرفه ای و انسان­ های مرتبط و ذینفعان؛

-        برنامه­ ریزی؛ موضوعی تشریفاتی؛

-        داشتن احساس و احترام برای تاریخ و تجارب قبلی؛

-        برخوردار از احساسی از مداومت و دوری از تغییر درک نشده؛

-        ایجاد احساس امنیت و ثبات برای کسانی که تحت تأثیر قرار گرفته­ اند؛

-        مشغول به برنامه­ ریزی تاکتیکی (انتخاب وسیله­ ها و هدف­ های کوتاه مدت برای رسیدن به اهداف میان مدت از پیش تعیین شده یا تحمیل شده از بالا یا بطور قراردادی پذیرفته شده).

در پست بعدی به شرح فهرست واری از ویژگی های برنامه ریزی غیرفعال می پردازیم.




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه دوم اردیبهشتماه سال 1389 توسط سپتیاما

چهار گرایش برنامه ریزی را می توان نام برد که تفاوت میان آنها از گرایش زمانی آنها ناشی می شود. گرایش مسلط برنامه ریزان به گذشته است که به آن ارتجاعی (Reactive) گفته می شود.گروهی دیگر به زمان حال گرایش دارند که غیرفعال (Inactive) نامیده می شود. برخی به آینده متمایلند و گرایش فعال (Proactive) دارند و در نهایت چهارمین گرایش تعاملی (Interactive) است که گذشته، حال و آینده را به عنوان بخش هایی مجزا، لیکن جنبه های غیر قابل تفکیک یک آشفتگی که باید برای آن برنامه ریزی کرد، می شناسد. این نگرش به طور مساوی به همة آنها می پردازد و بر این باور است که بدون در نظر گرفتن هرسه جنبه زمانی آشفتگی، توسعه امکان پذیر نخواهد بود.

این چهار گرایش به ندرت به صورت خالص ظاهر می شوند و در بیشتر برنامه ها به صورت ترکیبی وجود دارند، البته یکی غالب تر از دیگری خواهد بود. اسامی مورد استفاده نیز استعاره ای بیش نیستند و عنوانی روانشناختی یا جامعه شناختی محسوب نمی شوند.


در پست های بعدی به شرح ویژگی های چهار گرایش برنامه ریزی یا برنامه ریزان طرفدار آن ها  پرداخته خواهد شد. 




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه یکم اردیبهشتماه سال 1389 توسط سپتیاما