تبلیغات
سپتیـامـا - مطالب دی 1388
سپتیـامـا
آینده را سـاختن به ز با آینده ساختن

در پست قبلی قول داده بودم که در مورد یک سری اصول صحبت کنم. این سری از مباحث را با اصل روح بزرگ شروع می نمایم. اگر مایل هستید بدانید که موضوع چیست، قاعدتاً باید ابتدا پست ارسال شده قبلی را مطالعه نمایید.

و اما اصل اول - " روح بزرگ " :
طبق این اصل، برخورداری افراد از یک روح بزرگ، یک مزیت اساسی و پایه محسوب می شود. از آنجایی که روح یکی از ناشناخته ترین مفاهیم در نزد بشر است لذا تعریف مشخصی هم برای روح بزرگ ندارم. خداوند متعال در پاسخ به این پرسش که روح چیست به ذکر این نکته اکتفا کرده است که روح از امر پروردگار است. منظور من از روح بزرگ، بزرگی ظرفیت روح است و به این نتیجه رسیده ام که این افزایش ظرفیت قابل  اکتساب است.
روح بزرگ دارای گنجایش بالاتری در پذیرش خوشی ها و کامیابی ها و ناخوشی ها و ناکامی ها است. روح بزرگ ظرفیت بالاتری در قبول بدست آوردنی ها و رضایت به از دست دادن ها دارد. چنین روحی (به تمثیل) وسعت و عمقی فراتر از اقیانوس ها دارد و تنها رخدادهای عظیم و بزرگ می توانند دریای این روح را مواج و متلاطم نمایند. روح بزرگ در مرحله ی کمال خویش یک نفس مطمئنه است. دغدغه ها و آمال و آرزوهای چنین روحی بسیار فراتر از منیت و حقارت وجودی یک انسان معمولی است و خیل عظیمی از انسان ها را متاثر می سازد. (یعنی به عبارتی بر آنها نیز تاثیر گذاری دارد و فراتر از دایره خویش است). این بزرگی یک امر نسبی است و طبیعتاً بین افراد معمولی و مختلف، علما، عرفا، صلحا، اولیاء و انبیاء متفاوت است.
من هنوز به تحقیقی درباره راههای افزایش ظرفیت روحی دست نزده ام ولی اطمینان دارم که راه های مختلفی وجود دارد. به نظرم خواست و اراده فرد و تمرین و ممارست او، در تحقق موضوع نقش بسیاری دارد. لطف خداوند هم مثلاً اینگونه ظاهر می شود که ما را در معرض آزمون ها و بلایای ساده و سختی قرار می دهد و بدین ترتیب ما را در این مسیر یاری می رساند.
به نظر اینجانب، برخورداری از روح بزرگ در کسب موفقیت های ابدی سهم به سزایی دارد و هر فردی می تواند با توجه به این موضوع و اختصاص وقت و اراده ای برای تحقق برخورداری از چنین روحی، آن را کسب نماید. عدم دلبستگی به دنیا (و کاهش وابستگی به آن تا حد امکان)، احسان و بخشش و رسیدگی به فقرا و نیازمندان، هدیه دادن به کرات از آنچه دوستش داری، دعا کردن به استمرار در حق دیگران و آرزوهای خیر در حق خویشان و همسایگان و دوستان و مردم داشتن، پرهیز از روحیاتی مانند حسادت یا خساست و مبارزه با آنها در جهت خلاف تمایل نفس، و نیز اندیشیدن به وضعیت و مشکلات مردم در پهنه ای فراتر از آنچه ما را در حال حاضر به خود مشغول داشته است (حتی گسترده تر از حیث جغرافیایی در ساده ترین صورت)؛ از جمله روش های مفید و اولیه برای افزایش ظرفیت روحی می باشند. باید توجه داشت که این ظرفیت روحی از ابعاد مختلفی قابلیت ظهور و بروز دارد و قاعدتاً بهترین وضعیت را می توان در تعادل بین این ابعاد (ناشناخته) در نظر گرفت.
جهت بسط بیشتر مقصود نظرم باید بیان دارم که کسی که علاقه مند به داشتن یک کسب و کار در سطحی ملی یا فرا ملی است، آنهایی که نگران لایه اوزون هستند ! ، کسی که هر ساله به اطعام صدها نفر می پردازد، کسی که دغدغه مسلمین در سرتاسر جهان را دارد، کسی که در هنگام فوت فرزندش در حالی که پذیرای میهمانان است، به پذیرایی خویش ادامه می دهد !، کسی که بعد از توهینی که در بازار به او می شود به مسجد می رود تا از برای توهین کننده دعا کنند درحالی که از سران لشکر است و قدرت کافی برای تنبیه بی ادبان دارد، یا کسی که در زیر ضرب و شتم بعثیان قرار دارد ولی نگران آخرت ایشان است و برای هدایت ایشان دست به دعا می شود، جملگی می توانند (و محتمل است) از ابعاد و جهاتی دارای روحی بزرگ باشند (در مراتب وجودی مختلف). نمونه مثال زدنی از ارواح طیبه بزرگ را می توان در شخص امیرالمومنین علی علیه السلام یا امام حسین علیه السلام یافت.
نشانه هایی پیدا کردم از اینکه به سادگی نمی توان درباره عظمت روح آدم ها حرف زد. همچنانکه سید هاشم موسوی حداد، وقتی عظمت روح فرزند دختر دوساله ی تازه فوت شده ی خویش را مشاهده کرد، بسیار متعجب شد ( زیرنویس شماره یک) و این موضوع حتی برای او که یک عارف بود، غیر منتظره نمود.
من شخصاً همواره و در هر لحظه و در برخی از معاشرت ها به بزرگی روح بعضی از آدم ها غبطه می خورم و از همنشینی با آنها حتی برای لحظه ای هم که شده، مفتخر می گردم.

 

زیر نویس یک - " همان شب دیدم نفس او را که از گوشه اطاق بزرگ شد، و تمام خانه را گرفت. کم کم بزرگتر شد و تمام کربلا را گرفت، و بدون فاصله تمام دنیا را گرفت، و آن طفل حقیقت خود را نشان می داد که من با اینکه کودکم چقدر بزرگم." - نقل از کتاب روح مجرد




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه شانزدهم دیماه سال 1388 توسط سپتیاما
به صورت پیش فرض تصور من بر اینه که جهان بر اساس قوانین مشخصی آفریده و مدیریت می شه و اگر کسی از این قوانین اطلاع داشته باشه، به صورت موثرتر و کارآمدتری می تونه زندگیش رو اداره و مدیریت کنه و برای خودش تصمیم سازی بهینه تری داشته باشه.

برخی از این قوانین در حوزه علم و تجربه قابلیت حصول و دسترسی دارند که از جمله آنها به قوانین پذیرفته شده در فیزیک می توان اشاره کرد. برخی نیز مربوط به حوزه فلسفه و متافیزیک هستند و به نظرم یکی از بهترین منابع برای کشف آنها، استفاده از منابع مبتنی بر وحی الهی است. به عبارت دیگه، قصد آفریدگار جهان بر این نبوده که همه ی این قوانین از معرض شناخت بشر به دور باشند و پروردگار هستی حتی در برخی موارد به تشریح و تبیین آنها پرداخته است.

من در زندگی ام چند تا موضوع را برای خودم پذیرفته ام و از آنها در زندگیم استفاده می کنم. اینها ممکنه درست یا غلط باشند و لذا اجازه دارم که در طول زمان به تصحیح آنها بر اساس یافته هام و نظرات اساتید و خبرگان بپردازم. من این موضوعات را اصل نام نهادم (حالا صرف نظر از اینکه  اینها صرفا یک نظرند یا فرضیه اند یا نظریه اند یا قانون اند یا هرچیز دیگه) و در استخراج و تبیین آنها سعی کرده ام تا قوانین الهی حاکم بر زمین و زمان را هم در نظر داشته باشم. به عبارت دیگه کمی تلاش کرده ام که حاصل تخیلات نباشند و کارکردی مفید برای آنها در صورت توجه و استفاده قابل تصور باشه.

من در طی سال های اخیر به دلایلی فرصتی پیدا کردم که در شرایطی کار و زندگی کنم  که با تعدادی از نخبگان و یا افراد باهوش کشور حشر و نشر داشته باشم. در این شرایط همیشه این سوال برام مطرح بوده که کی باهوش تر از بقیه است و ملاک تشخیص هوش و باهوشی چیه. حتی اخیرا که متوجه شدم که هوش ابعاد چندگانه ای داره و فقط به IQ اطلاق نمیشه ( و مثلا هوش هیجانی یا EQ هم داریم)، خیلی هیجان زده شدم و در تلاش هستم تا مطالب بیشتری در این خصوص یاد بگیرم. حالا در کل من هر وقت به این موضوع فکر می کنم به این نتیجه می رسم که باهوش ترین آدم اون کسی است که آخرتش رو به دنیا نفروشه. برای همین گاهی وقتی یک پیرزنی رو میبینم که به خاطر مال دنیا صداقتش رو یا آخرتش رو نمی فروشه فکر می کنم که یه المپیادی دیدم. یک آدم بلند اندیشی که داره در این سرا درست تجارت می کنه و حواسش هست که چی ماندنیه و چی فانیه.

در این وسط من هم سعی کردم تا ادای آدمای باهوش رو در بیارم و اصولی رو برای زندگی خودم انتخاب کنم که با قوانین بلند مدت حاکم بر جهان هستی سازگاری بیشتری دارند. من اونقدر تخصص در الهیات و فلسفه ندارم تا این اصول را صحیح و به صورتی جامع و مانع استخراج کنم. به عبارت دیگه ممکنه راه به خطا ببرم، ممکنه اصول من دارای ترتیب و اولویت بندی صحیحی نباشند، ممکنه که جامع نباشند و دارای نقایصی بوده و قابل تکمیل شدن باشند، ممکنه با همدیگه دارای اشتراکاتی باشند. خلاصه هرچیزی ممکنه. من فقط این رو پذیرفتم که تعریف و بهره گیری از این اصول چیز بدی نیست و خیلی از کارهای من رو راه میاندازه.

البته حواسم هست که باید در این موارد استاد نظر بده ولی فعلا که استادی ندارم و خیلی هم قرار نیست که کار خاصی انجام بدم. در عرش هم نیستم که نگران باشم که به فرش سقوط کنم. خدا هم بزرگه و یاری می کنه.
اکنون قصدم بر اینه که در بحث های بعدی تعدادی از این اصول رو بیان کنم.

ذکر یک نکته در همین جا لازمه و اون هم اینه که نام بردن از این اصول به این معنا نیست که من عامل به اون ها هستم. فقط اینکه دوست دارم که همواره مد نظر من باشند تا ملکه ی ذهنم شوند و مواقعی که باید، عامل هم باشم.

در اولین پست بعدی به اولین اصل مورد نظر خودم اشاره کرده و اون رو تشریح خواهم کرد، اگر خدا بخواهد.



نوشته شده در تاریخ شنبه پنجم دیماه سال 1388 توسط سپتیاما

Emam Hosein



نوشته شده در تاریخ پنجشنبه سوم دیماه سال 1388 توسط سپتیاما
تصویر

در این تصویر دو مربع A و B همرنگ هستند. اگر باور نمی‌کنید از یک color picker استفاده کنید و یا اینکه مثلا کلید PrtScr  (یا همان کلید Print Screen روی کیبورد) را فشار دهید و یک کپی از دسکتاپ و تصویر را در برنامه گرافیکی Paint باز کنید و یک مربع (A یا B) را بریده و کنار دیگری قرار دهید، یا اینكه می توانید تصویر را پرینت كنید و دو مربع A , B را بریده و در كنار هم قرار دهید تا مطمئن شوید هر دو یكرنگ هستند.

این تصویر در سال 1995 توسط ادوارد ادلسون پروفسورای علوم بصری منتشر شد.

نکته جالب اینجاست که حتی بعد از اینکه می‌فهمید دو مربع یک رنگ هستند باز هم باور نمی‌کنید!

در واقع ما نمی‌بینیم، مغز ما می‌بیند و پردازش میکند و ما حاصل پردازش را درک می‌کنیم.



دنبالک ها: مرجع تصویر،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه سوم دیماه سال 1388 توسط سپتیاما