حتما تا به حال زیاد شنیده اید:
اولین نمایشگاه ...، اولین نرم افزار ...، اولین موسسه ...، و قس علی هذا.
از یک کار زشت برخی از هم وطنانم که بیشتر هم از فرهیخته های ایشان سر می زند خیلی بدم می آید و گلایه مندم. عادت داریم که هر کاری که انجام می دهیم بر رویش یک برچسب بزرگ و درست بزنیم تحت عنوان: اولین.
فکر می کنیم که مزیت بزرگی است، در حالی که هم عادت تمایل به تک روی ما را نشانه می رود، هم بی ادبی به کارهای مشابه قبلی است، هم در عمده موارد یک دروغ گویی بزرگ است (زیرا کارهای مشابه زیادی تا پیش از آن صورت گرفته است)، و هم اینکه نشانه تجربه کردن از ابتدا و گاهی اختراع دوباره چرخ است؛ یعنی اینکه گویا تعمدا اظهار می نماییم که قصد نداریم تا دنباله روی یک جریان دارای سابقه و برخوردار از بلوغ باشیم.

This poem was nominated poem of 2005.
Written by an African kid, amazing thought :
"When I born, I Black, When I grow up, I Black, When I go in Sun, I Black, When I scared, I Black, When I sick, I Black, And when I die, I still black... And you White fellow, When you born, you pink, When you grow up, you White, When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue, When you scared, you yellow, When you sick, you Green, And when you die, you Gray... And you call me colored !

ولادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و روز زن و مادر را به تمام مادران با محبت و شیرزنان ایران عزیز
(در هر کجای دنیا که باشند)
 تبریک عرض می نمایم.

بکارگیری واژه جدید جریان انحرافی در ادبیات سیاسی کشور، نشان از ایجاد یک توافق ضمنی درونی بر روی تایید وجود این جریان پرنفوذ و به قول برخی، خطرناک است.

این متن اول همه پیغام های تجاری سخیفی است که وبلاگ نویسان از طریق نرم افزارهای اسپمر مربوطه دریافت می کنند و نویسنده، حتی یک بار هم متن وبلاگ ایشان را ندیده و نخوانده است. اگر ارزش آن را داشت - که ندارد - به هر ارسال کننده پیام سری می زدیم و آنچه لایق یک تاجر دروغ گو است، نثارش می کردیم. در این میان از ارائه دهندگان سرویس های بلاگ انتظار می رود که برخورد فنی و اجرایی جدی تری با ارسال کنندگان پیام های اسپم که خود نیز بعضا یک وبلاگ تجاری دارند، داشته باشند، اگرچه جای تشکر دارد که پیرو برخی اقدامات صورت گرفته، موضوع مورد اشاره نسبت به گذشته بسیار کمتر شده است.

ظهور و پایان بن لادن، بازی بزرگی بیش نیست. من فقط فهمیدم که امکان انجام بازی های بزرگ در ابعاد بین المللی راحت تر از آنچه تصور می کردم، فراهم است؛ فقط آنکه باید ذی نفعان اصلی هر بازی را به خوبی شناخت و با پاره ای از عناصر کلیدی ایشان، هماهنگ شد و البته با برخی هماهنگ تر.
چه راحت شطرنج بازی می کنند و چه راحت می خندند به ما!

ای کاش سیمای محترم جمهوری اسلامی، پخش صحنه های تلخ به زمین خوردن یا آسیب دیدن آدم ها یا کودکان را از بخش لحظه ها، دیدنی ها، خنده ها و ... حذف می کرد و مطابق روال معمول در غرب به پخش آنها اقدام نمی کرد. اگر همه رفتار و عادات ما (خصوصا وقتی که عادت نداریم که  رفتارهای خوب و پسندیده  معمول در غرب را ببینیم و از آنها یاد بگیریم) کاملا مطابق با رفتار غربی ها و دیگر ملل باشد، دیگه نمای اسلامی تفکر و رفتار و بینش و منش ما در کجا فرصت ظهور خواهد یافت؟

اکنون (پانزدهم فروردین ماه سال 90)، شاید وقت آن باشد تا گزارش یک روز را ارائه کنیم. گزارش روزی که برخی بنا به خرافه پرستی مدرن قرن بیست و یکم از منزل خارج می شوند تا نحوستی را از خود دور کنند، یا بنا به یک سنت که قابل پذیرش و در شان انسان فرهیخته امروزی نیست، به طبیعت می روند تا سبزه گره زنند و شاید پیرو نامی که کمتر برایش تبلیغ شد به عنوان روز طبیعت به دامان سرسبز طبیعت می روند تا با سبزی ها آشتی کنند. روز سیزدهم فروردین. در هر حال چیزی که انتظار می رود این است که در این روز درخت بکاریم، به طبیعت رسیدگی کنیم، از طبیعت بانان تقدیر کنیم،  از آلودگی های زیست محیطی به صورتی نمادین، بیش از پیش بکاهیم و مثلا در جمع آوری زباله از مسیرهای طبیعی و کوهستانی و ... مشارکت نماییم.
حال اگر گزارش این روز ارائه شود و عکس ها منتشر شود، چه خواهیم دید؟ مایه تاسف است که آمار آلودگی زیست محیطی، پراکندگی زباله های عمدتا غیر قابل بازیافت که تا صدها یا هزاران سال باقی می مانند، شکستگی و آسیب دیدن درختان و شاخه ها، آتش سوزی درختان و جنگل ها، لگدکوب شدن سبزه ها، آسیب دیدن گلهای میادین، آلوده شدن آب رودخانه ها و ... در این روز صدها و هزاران برابر می شود.
بوته های کوچکی وجود دارند که علی رغم کوچکی در اندازه، ده ها سال عمر کرده اند و در دامان کوه دوام آورده اند تا بدین حد رسیده اند، و در یک لحظه گرفتار آتش طمع انسان های نادانی می شوند که علاقه مند به طبخ چای در طبیعت هستند، آن هم از شاخه هایی زنده و سبز که برای روشن ساختن آتش هوسِ لحظه ای ما غیر مفید  و پردردسر هستند.
ای طبیعت زییا؛ هر سال که روزی به نام روز طبیعت فرا می رسد، نگرانت می شوم . می دانم که دوپایان باهوش لگدمالت خواهند کرد و از دست من کار زیادی ساخته نیست. اگرچه از پای نخواهم نشست و در قدم اول از فرهنگ سازی و ترویج رفتار درست و تقبیح رفتار غلط همقطارانم آغاز خواهم کرد. تا شاید روزی نزدیک فرا رسد که روز طبیعت، روز شادی طبیعت باشد و روز انتظار طبیعت. انتظار به حضور مجدد انسان هایی که دل به طبیعت سپرده اند.

این مرض اجتماعی بودن انسان واقعا آزار دهنده است و آدمی، دائم در این تمایل به سر می برد که خود را عضو گروهی، فرقه ای، انجمنی، چیزی سازد. حال این مرض را همراه سازید با بی اخلاقی قابل مشاهده در گروه ها و صنف های اجتماعی؛ به راحتی تهمت می زنند، به راحتی دروغ می گویند، به راحتی دشنام می دهند و تمسخر می کنند، حق را نادیده می گیرند، به واسطه وجود صفات نکوهیده، صفات پسندیده را نیز انکار می کنند. در یک کلام خدا را در نظر نمی گیرند، گویی اصلا مسلمان نیستیم، شیعه نیستیم.
در تاریخ داریم که پیامبر گرامی اسلام حتی از ناسزاگویی به کفار نیز پرهیز می دادند. انجام برخی از اعمال ساده و روزمره ما در روایات اسلامی به منشاء پراکنده کننده ی بوی بدی در زمین و آسمان که ملائکه را نیز آزرده خاطر می نماید، مرتبط شده است. گروهی می آیند در یک اجتماع و جشن ملی و میلیونی، اوراقی با چاپ گران قیمت، همراه با تصاویری مشابه دوربین های مخفی و با ذکر سخنان تمسخرآمیز در قالب طنز لب حوضی برای یک دختر منتشر می کنند که البته هر خواننده ای تنها به سخیفی سطح عمکرد حرفه ای منتشر کننده پی می برد و احساس می کند که به چه تنزل رتبه ای دست یافته اند. البته لازم به ذکر است که سیگار کشیدن این دختر به بیت المال خواری برخی آقا زاده های غیر سیگاری شیک و متدین، شرف و برتری تام دارد. در مقابل هم همین گونه است و ممکن است که در مقام اصلاح برآییم ولی هدف را توجیه کننده وسیله بدانیم و برای تضعیف یا حذف طرف مقابل از هیچ اقدامی فروگذار نکنیم.
در حال حاضر کمتر دیدگاهی (وسیع و قابل انتشار و سازمانی - وگرنه از حیث فردی، مصادیق قابل ذکر زیادند) را مشاهده کرده ام که حق را بگوید اگرچه به ضررش باشد، محاسن و ویژگی های نیکوی طرف مقابل را نیز نام ببرد اگرچه تضعیف موقعیت سیاسی خودش باشد، در بیان تهدید ناشی از ویژگی های منفی طرف مقابل، حد صداقت و انصاف را رعایت نماید، اگرچه به کاهش شور و شوق حرکت سیاسی اش منتهی گردد.
همه ما موظف به رعایت اخلاق هستیم که پیامبر دین ما (اگر دین داریم) بابت کامل کردن اخلاق مبعوث گردید. همه ما باید خدا را در نظر بگیریم، زیرا بدون او، همه چیز - همه احزاب و عقاید و تلاش ها و مجاهدت ها و اسلام خواهی ها و اصلاح طلبی ها و ... - فانی هستند و فقط او می ماند و آنجه که صرفا و خالص برای جلب رضایت او انجام شده است.
در این میان بر کسانی که رها از هر قید و بندی هستند، حرجی نیست که این راهی است که خود انتخاب کرده و پوشیده نداشته اند ولی بر کسانی که از قید و نام خدا و دین او بهره می برند، کار دشوار است. فراموش نکنیم که اگر انجام هر روش و شیوه ای برای تسلط حق بر باطل مجاز بود، آنگاه علی علیه السلام را مکارترین و سیاست باز ترین مرد تاریخ بشریت می دیدیم، که می دانست و می توانست ولی نخواست و فلسفه سادگی ظاهری خود و سیاست بازی معاویه و پرهیز خود از توسل به هر نوع سیاس بودنی را برایمان شرح داد تا اگر خواستیم شیعه او باشیم، راه به گمراهی نبریم.
فراموش نکنیم که وقتی ما در راه فداکاری برای رهبران احزابی که خود تلاش دارند تا از محوریت حق خارج نشوند، حق را فراموش کنیم، آنگاه در آن روز پاسخ گویی بزرگ، حتی ایشان نیز رفتار ما را در نزد خداوند متعال تایید نخواهند کرد و چه بسا که از ما تبری بجویند. شیطان هم که تکلیف روشنی دارد، به خدا عرض می دارد که تسلطی بر ایشان نداشتم و صرفا وسوسه کردم، خود بودند که پذیرفتند و تو را نادیده گرفتند.

فرض های اولیه غلط از جمله مهمترین علل صدور احکام غلط هستند و علت اهمیت آنها نیز در این است که معمولا در هنگام بررسی مجدد صدور حکم یا بحث پیرامون آن، کمتر در غلط بودن مفروضات، تردیدی به خود راه می دهیم. پیش فرض ها که خود را به صورت فرض های اولیه بدیهی نمایان می سازند، حتی این فرصت را به ما نمی دهند تا آنها را فرض اولیه، فرض نماییم! زیرا آن چنان در ضمیر ناخودآگاه ما بدیهی گشته اند که به عنوان بستر و زیرساختی نرم برای تفکر و تصمیم گیری مورد استفاده قرار می گیرند بدون آن که در فرایند تفکر منطقی مورد توجه کافی قرار گیرند.
پیش فرض ها در هنگام بررسی های تطبیقی تاریخی و مقایسه های انجام گرفته بین زمان گذشته و حال می توانند بسیار خطرناک ظاهر شوند و بسیار گمراه کننده باشند. در اینجا منظور از بررسی مقایسه ای تاریخی آن است که سلسله رخدادهای مرتبطی را در گذشته مورد کنکاش قرار دهیم و شرایط را با زمان حال مقایسه نماییم و سپس به نتیجه گیری بپردازیم. برای مثال و ایجاد حداکثر سادگی، فرض کنید که در گذشته 4 نفر و در زمان حال نیز 4 نفر جدید و در هر یک از دو زمان، 4 صفت قابل انتساب به هر نفر، به شرح زیر قابل تصور باشند:
-    فرد خوب (آدم خوبه!)
-    فرد خوبی که بد شد
-    فرد بدی که خوب شد
-    فرد بد (آدم بده!)
وقتی یک گذشته چهار آدم- چهار صفتی برای شما توصیف شود و به هر آدم یک صفت (اگرچه تکراری) نسبت داده شود، در واقع یک حالت از چهار به توان چهار یا 256 حالت قابل تصور، توصیف و ارائه شده است که با در نظر گرفتن تعداد کل حالات، متوجه می شویم که احتمال عدم تطابق توصیف ارائه شده با واقعیت پنهان در گذشته وجود دارد. با این حال انتظار می رود که به علت گذشت زمان و آشکار شدن بسیاری از حقایق و امکان بروز یک نگاه کل نگر، احتمال نادرستی توصیف خیلی بالا نباشد، اگرچه به دلایل متعدد از جمله همان گذشت زمان، نقش علاقه مندان به تحریف تاریخ در طول تاریخ و ... این احتمال چندان هم پایین و نزدیک به صفر نیست.
حال اگر به همین شیوه بخواهند یک سلسله رخداد مرتبط با زمان حال در یک جامعه چهار آدم- چهار صفتی را توصیف کنند نیز به هر آدم یک صفت نسبت خواهند داد. اگر این توصیف، صرفا بیان کننده نظر یک توصیف کننده است که باید گفت نظر وی اگر مبتنی بر تهمت و افترا نباشد، محترم است ولی اگر بنا باشد تا پیرو این ارائه توصیف از گذشته و حال و پس از اخذ یک نتیجه گیری تاریخی و عبرت آموزی تحلیلی، در نهایت به صدور یک حکم پرداخته شود که متعاقب آن برای برخی از افراد زمان حال مزیتی (مانند اعتبار، تایید، حمایت، ریاست، بسط مزایای مدنی و ...) و برای برخی دیگر محرومیتی ایجاد شود، دیگر باید به خطر ناشی از عدم صحت احتمالی پیش فرض های توصیف کننده، اندیشید و دانست که اگر در نسبت دادن این چهار صفت تمثیلی مورد اشاره به این چهار نفر مفروض در این مثال، خطایی رخ داده باشد، کل راه را تا به انتها به قهقرا رفته ایم. در این حالت نیز 256 گزینه متفاوت قابل تصور است و به دلایلی از جمله عدم گذشت زمان کافی، تعصبات، عدم دسترسی به اطلاعات کافی و ... احتمال خطای توصیف بسیار بالا است. در واقع افراد در هنگام توصیف جامعه چهار آدمی – چهار صفتی امروزی، بلافاصله به صورت پیش فرض و بدون هیچ تحقیق و تفحصی (که گاه انجام شایسته و بایسته آن ممکن است که ماه ها یا سال ها به طول انجامد و در واقع نیاز است تا این حد دقت نظر به خرج داد)، به خود و فرد یا گروه مطلوب خود، نقش خوب و آدم خوبه را نسبت می دهند و این در حالی است که ممکن است این فرض به شدت غلط باشد و همین  پیش فرض غلط منشاء گمراهی خیل عظیمی از امت های گذشته است. متعاقب این فرض می توان با کمال اطمینان به دشمن خود و یا دشمن فرد یا گروه مطلوب خود نیز نقش بد و آدم بده! را نسبت داد که دیگر منطقی و مقبول به نظر می رسد. تکلیف دو نقش دیگر نیز بلافاصله روشن می شود. هر که از دشمن ما به ما پیوست، همان آدم بده است که خوب شده است و هرکه از ما به دشمن ما پیوست، همان آدم خوبه است که بد شده است. در واقع غرور و تکبر و تعصب کور ما که در عدم تمایل ما به ایجاد شک و شبهه در حقانیت نفس ما یا فرد و گروه مطلوب ما ظاهر می شود، می تواند ما را به مسیری کاملا گمراه کننده بکشاند.
در این صورت است که ممکن است نه تنها علی رغم عمل به توصیه های مفیدی که در باب عبرت آموزی از گذشتگان در تعالیم ما وارد شده است، به نتیجه ای که شایسته است، دست نیابیم بلکه به علت تصور اتخاذ یک رویکرد فکری و منطقی و علمی، پا به ورطه جهل مرکب بگذاریم و ندانیم که ندانیم و راهی نو برای گمراهی، گمراه کنندگی و احیانا فرصتی جدید برای عوام فریبی باز نماییم.
در انتها با تاکید فراوان اظهار می نمایم که اگر نقش آفرینان و بازیگران کلیدی جامعه گذشته یا حال ما بیش از 4 نفر باشند که هستند و بیش از 4 صفت نیز قابل انتساب به هر یک از ایشان باشد، که همین طور هم هست و اگر نسبت دادن صفات به افراد را فازی در نظر بگیریم و از منطق ساده انگارانه سیاه و سفید به منطق آدم های خاکستری روی آوریم و دست از مطلق نگری برداریم، آنگاه با هزاران هزار بار پیچیدگی بیشتر و خطرناکی افزون تر در نحوه استدلال و قیاس و نتیجه گیری مواجه خواهیم شد.

پی نوشت: با توجه به آن که در مثالی که ذکر شد، ما از یکی از 256 حالت رخ داده در گذشته درسی تاریخی و عبرت آموز می گیریم و آن درس و عبرت را (و نه آن یکی از حالات را) برای زمان حال که خود نیز 256 حالت دارد، مورد استفاده قرار می دهیم، لذا اینجانب از ضرب 256 در 256 برای تعیین تعداد کل فضای حالات استفاده نکردم و به نظر نامناسب و نادرست آمد. حال اگر احیانا نظر شما بر این روش قرار گرفت، تنها به پیچیده تر بودن موضوع اشاره خواهد داشت و تناقضی در نتیجه ایجاد نمی نماید.

در نظام مردمسالاری سوئد همه افرادی که در پست های دولتی به کار گمارده می شوند باید از هر گونه خطایی، چه در گذشته و چه در زمانی که مشغول خدمت هستند، پاک باشند.
 
در انتخابات پارلمانی سوئد در سال 2006 ائتلافی از احزاب دست راستی با به دست آوردن 178 کرسی نمایندگی، اکثریت کرسی های مجلس را نصیب خود کرد و دولت تشکیل داد.
 
 چندی بعد نخست وزیر به تدریج وزرای کابینه اش را معرفی کردو  خانم «ماریا بورلیوس» به عنوان وزیر بازرگانی معرفی شد. روز بعد دختری به یکی از روزنامه ها اطلاع داد، این خانم چند سال پیش او را به مدت یک ماه برای نگهداری از بچه اش استخدام کرده بود، بدون اینکه موضوع را به اداره مالیات گزارش داده باشد...
 
در سوئد هر گاه کسی فردی را به کاری بگمارد باید آن را به اطلاع اداره مالیات برساند و به عنوان کارفرما مالیات و هزینه بیمه آن فرد را بپردازد. هر کس کار می کند باید در زمان انجام کار بیمه باشد تا اگر اتفاقی حین کار بیفتد، بیمه بتواند نیازهای آن فرد را پوشش دهد.
 
بورلیوس به عنوان کارفرما باید استخدام آن دختر را به اداره مالیات اطلاع می داد و علاوه بر حقوق دختر، هزینه کارفرما را نیز به اداره مالیات می پرداخت. بورلیوس به اداره مالیات اطلاع نداده بود و خلاف قانون رفتار کرده بود. وقتی این مساله فاش شد وی از طریق تلویزیون از مردم سوئد پوزش خواست و گفت در زمان انجام این کار خلاف که سال ها پیش اتفاق افتاده بود، وضع مالی خانواده آنها چندان خوب نبوده است.
 
 روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان که مانند سایر مردم بدون هیچ محدودیتی حق تحقیق و گزارش دارند دست به کار شدند و پرونده مالی خانم وزیر را طی سال های گذشته مورد بررسی قرار دادند.
 
همه شهروندان در سوئد می توانند اطلاعات مالی افراد دیگر را مطالعه کنند.. برای این کار کافی است به سالن کامپیوتر اداره مالیات مراجعه کنند و با وارد کردن نام یا شماره شخصی افراد در رایانه ها، اطلاعات مربوط به درآمد افراد، اشتغال آنها و مقدار مالیات پرداختی توسط هر فرد را به دست آورند. پس از برملا شدن کار خلاف این خانم وزیر، شهروندی به نام ماگنوس فورا در وبلاگ خود نشان داد این خانم دروغ می گوید و درآمد آنها در سالی که آن دختر خانم را به کار گرفته است، بالای یک میلیون کرون یعنی خیلی بیشتر از درآمد متوسط شهروندان سوئدی بوده است. دو روز بعد نخست وزیر سوئد اعلام کرد خانم بورلیوس از کار خود کناره گیری کرده است. بورلیوس نه تنها از کار وزارت کنار گذاشته شد بلکه بنا بر گزارش روزنامه ها «خانم بورلیوس از سوئد فرار کرد». او خانه و زندگی اش را در مدت کوتاهی فروخت و به انگلستان کوچ کرد تا چشمش به چشم مردمی که به آنها دروغ گفته بود نیفتد.

ممکن است پیامکی دریافت نمایید که اشاره به ارائه یک خدمت عجیب و بی ربط (مانند ثبت تغییر آدرس یا درخواست GPRS) داشته باشد و شما را توصیه به تماس از تلفن ثابت با یک شماره تلفن هوشمند نماید. باید بدانید که در این صورت با یک کلاهبرداری مواجه شده اید که از ضعف فضای نظارتی موجود کمال بهره را برده و در روز روشن و در تیراژ بالا کلاه برداری می نماید و ابایی هم ندارد. تماس شما با تلفن ثابت، چند صد تومانی به حساب وی واریز و در قبض تلفن هوشمند شما درج خواهد کرد و البته خدمتی هم دریافت نخواهید کرد.
البته این موضوع با مواردی که آگاهانه خدمتی دریافت می کنید که هزینه خدمت با هزینه کسر وجه تناسب دارد - مانند تماس با شماره هوشمند قصه گو برای 10 دقیقه قصه گفتن برای کودک شما - متفاوت است و مواردی از این دست یک کسب و کار هوشمند و منصفانه محسوب می شوند.

در ساعات انتهایی یک شب سرد پاییزی، در پردیسی سینمایی که برای 8 فیلم در حال نمایش آن کمتر از 20 نفر مشتری وجود داشت، فیلم ملک سلیمان را در سالنی خالی (همراه دو - سه خانواده) دیدم. سکوت حاکم بر سینما تاثیر صوت و موسیقی فیلم را ده چندان کرد و توانمندی سیستم صوتی سالن، بر جذابیت آن بسیار افزود. قبلا این تجربه را در صدای فیلم دوئل داشتم. در نگاه اول بسیار جذاب آمد و در تکرار دیدار که البته چند نفری را با خود همراه ساخته بودم، بسیار ضعیف. آنقدر که شرمنده همه کسانی شدم که اصرار به حضور ایشان در سینما داشتم و با خود همراه ساخته بودم. بعد از خروج از شوک علت را یافتم! سری اول در سالنی مجهز و خالی فیلم را دیده بودم و سری دوم در ساعات شلوغ سینما. در واقع صدای خوردن چیپس بر صدای فیلم غلبه داشت.
این بار نیز چنین توفیقی بود. گویی تنها در سالنی اختصاصی فیلم را می دیدم. زمین و صندلی ها به لرزه در آمده بودند. بسیار از دیدن این فیلم شگفت زده شدم و آن و امثال آن را نقاط عطفی در تاریخ سینمای ایران می دانم. نقاط عطفی که محل خروج ما از فیلم های مبتذل، روزمره و تکراری است. خروج از هزینه های پایین و بهره گیری از دو دختر و یک پسر چشم زاغ برای کسب حداکثر سود. ما باید به سوی حرفه ای گری گام برداریم.
انتقادات بسیاری به فیلم وارد بود، از حیث داستان و کارگردانی و حتی استفاده بهتر از بودجه برای خلق جلوه های ویژه یا حتی ایرادات تاریخی یا فلسفی. تصور می کنم که حتی اجنه موحد حق پرست هم از این که در این فیلم کاملا تیره نمایش داده شدند، ناراحت شده باشند. ولی من ترجیح می دهم که نقاط قوت فیلم را برجسته ببینم و از این که ادعا شود که می توان بهتر از آن را ساخت خوشحال باشم زیرا حال باید کاری بهتر ارائه داد و باید خوشحال شویم که اهالی سینما و منتقدان و بینندگان عام، سخت پسندتر شوند و دیگر به هر محصول دم دستی رضایت ندهند.